Za pomocą wici mogą aktywnie przemieszczać się w wodzie. W ten sposób rozprzestrzeniają się na niewielką odległość, mogą jednak być przenoszone na duże odległości w inny sposób: biernie z prądami wody (zwłaszcza po większych opadach deszczu), z cząstkami gleby przemieszczanymi narzędziami podczas prac rolniczych, a nawet przez wiatr. Dokonują infekcji wtórnej bulw i innych części ziemniaka. W zakażonych komórkach ziemniaka znów powstają sorusy, zoosporangia i nowe pływki. W czasie sezonu wegetacyjnego cykl ten może powtórzyć się kilkukrotnie.
Czasami jednak niektóre pływki nie dokonują infekcji, lecz łączą się z sobą, następuje plazmogamia i kariogamia, w wyniku czego powstają izogamety. Mają po dwie wici, diploidalną liczbę chromosomów i również dokonują infekcji ziemniaka. W jego komórkach powstają z nich diploidalne zarodnie przetrwalnikowe o grubej ścianie komórkowej. Po rozpadnięciu się narośli wydostają się do gleby. Po przejściu okresu spoczynku zachodzi w nich mejoza i znów powstają haploidalne pływki dokonujące infekcji pierwotnej.
Zarodnie przetrwalnikowe Synchytrium endobioticum wykazują bardzo dużą żywotność. Mogą przetrwać w kompoście, do którego wyrzucono chore bulwy ziemniaka, bez uszkodzeń przechodzą przez przewód pokarmowy zwierząt, znoszą przebywanie w oborniku. W glebie mogą przetrwać nawet 20 lat.
Przypisy
Kategoria:Chytridiomycetes