Obserwowany wówczas przez skauta Brooklyn Dodgers Larry'ego Suttona, w sierpniu 1911 podpisał kontrakt z tym klubem, jednak większość sezonu 1912 spędził w Montgomery Rebels (Class-A).
Major League Baseball W MLB zadebiutował 17 września 1912 w meczu przeciwko Pittsburgh Pirates, w którym zaliczył cztery uderzenia, w tym dwa razy RBI single oraz skradł bazę, a Dodgers zwyciężyli 7–3. 5 kwietnia 1913 w meczu przedsezonowym przeciwko New York Yankees, był pierwszym zawodnikiem, który podszedł do odbicia na nowo wybudowanym stadionie Ebbets Field. W tym samym spotkaniu został pierwszym, który zdobył home runa na tym obiekcie. W 1916 rozegrał cztery mecze w World Series, jednak Dodgers ulegli Boston Red Sox 1–4.
W styczniu 1918 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Pittsburgh Pirates, zaś w sierpniu 1919 do Philadelphia Phillies. W lipcu 1921 podpisał kontrakt z New York Giants. Początkowo pełnił funkcję pinch hittera, jednak w kontuzje dwóch zapolowych sprawiły, iż w czerwcu 1922 został pierwszym środkowozapolowym zespołu. W październiku 1922 zagrał w dwóch meczach World Series, w których Giants pokonali New York Yankees. W maju 1923 został zawieszony na 10 spotkań, po wdaniu się w bójkę z miotaczem Philadelphia Phillies Leftym Weinertem.