Plamy rozrastając się mogą się z sobą zlewać, mogą też występować na ogonkach liściowych, pędach kwiatostanowych i na rozłogach. Liście silnie porażone zamierają. W czasie wilgotnej pogody na plamach pojawia się delikatny, szary nalot złożony z konidioforów i zarodników grzyba.
Objawy są bardzo podobne do wczesnych stadiów czerwonej plamistości liści truskawki wywołanej przez Diplocarpon earlianum.
Epidemiologia Pasożytem jest forma bezpłciowa (anamorfa). Grzyb zimuje głównie w postaci pseudosklerot na martwych liściach truskawki. Powstające w nich wiosną zarodniki konidialne dokonują infekcji pierwotnej na młodych liściach truskawki. Rozwijająca się w tkance miękiszowej liści grzybnia patogena tworzy zarodniki konidialne, które wydostają się przez aparaty szparkowe na zewnątrz, Roznoszone przez krople deszczu dokonują infekcji wtórnej na innych roślinach na plantacji. Częste opady deszczów sprzyjają takim infekcjom. W okresie wegetacji grzybnia wytwarza zazwyczaj 3-4 pokoleń zarodników konidialnych. Choroba szczególnie szybko rozprzestrzenia się po zbiorze owoców. Prawdopodobnie przyczyną tego jest fakt, że młode i silnie omszone liście są mniej podatne na infekcję od starszych.