Był udziałowcem i dyrektorem spółki „Ławica” – Rybołówstwo Dalekomorskie i Żegluga Sp. z o.o. w Gdyni, która eksploatowała trawler „Ławica I”.
Wojnę przeżywał początkowo na Litwie, a następnie latem 1941 roku powrócił do Warszawy i zajął się handlem obrazami. W czasie powstania warszawskiego Niemcy wywieźli go wraz z rodziną do obozu pracy pod Hamburgiem. Po wojnie pracował w Bremie na rzecz armii amerykańskiej.
W styczniu 1946 r. wrócił do Gdyni, gdzie reaktywował firmę „Ławica”, obejmując jej kierownictwo. Został także udziałowcem trzech spółek: Bałtyckiej Kompanii Handlu Zagranicznego, Towarzystwa Handlowego i Przemysłowego „Morgan” oraz Puckiej Wytapialni i Rafinerii TranuIbidem.. Po upaństwowieniu firmy „Ławica” opuścił Wybrzeże i osiadł w Warszawie. Następnie pracował w Polskiej Akademii Nauk, publikując dzieła historyczne i socjologiczne, m.in.:
Spółdzielnia "Ład" w latach przedwojennych i po wojnie: przyczynek do zagadnienia kultury mieszkania (1957); Blok Zawodowych Artystów Plastyków: (historia jednego stowarzyszenia artystycznego działającego w Warszawie w latach 1934–1939) (1958); Teoria i praktyka pierwszych socjalistów polskich (1958); Wczoraj i dziś wsi francuskiej (1959); Przemiany kulturalne i społeczne w podwarszawskim osiedlu Skolimów-Konstancin (1969).
Przypisy
Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Ludzie związani z Gdynią Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1999