Rozpoznanie Pierwsze objawy występują w trakcie podawania leku lub bezpośrednio po jego zakończeniu i w związku z tym wystarczająca jest 30 minutowa obserwacja. Rozpoznanie stawiane jest na podstawie typowego obrazu klinicznego. W morfologii krwi widoczna jest leukocytoza bez eozynofilii. W obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego widoczny jest obrzęk oraz zapalenie tkanek w obszarze znacznie przekraczającym obszar podanego leku.
Diagnostyka różnicowa martwicze zapalenie powięzi zatory cholesterolowe (zespół sinego palucha) układowe zapalenia naczyń mikrozatorowość obwodowa naczyń skórnych w przebiegu śluzaka serca
Leczenie Nie ma określonych zasad leczenia zespołu Nicolaua. W leczeniu stosuje się usuwanie zmian martwiczych, leki przeciwbólowe oraz leczenie opatrunkowe. Stosowanie zimnych okładów wydaje się powiększać obszar objęty martwicą. Podawanie pentoksyfiliny doustnie oraz heparyny drobnocząsteczkowej jest uważane za korzystne, również zaleca się stosowanie maści sterydowych.
Rokowanie Rokowanie jest poważne, wstrząs zakończony zgonem może wystąpić w pierwszych godzinach lub dniach. Zejściem zespołu jest wygojenie ubytków po 4-7 tygodniach z pozostawieniem blizn.