W 1917 był członkiem Tomskiego Komitetu SDPRR(b), w 1918 przewodniczącym Tomskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, zastępcą przewodniczącego Komitetu Wykonawczego Tomskiej Rady Gubernialnej i kierownikiem Permskiego Gubernialnego Oddziału Edukacji Narodowej. W 1919 był członkiem Kolegium NKWD RFSRR i Małej Rady Komisarzy Ludowych RFSRR oraz jednym z organizatorów Komunistycznego Uniwersytetu im. Swierdłowa, a w 1920 przewodniczącym Syberyjskiego Komitetu Rewolucyjnego i kierownikiem syberyjskiego oddziału edukacji narodowej. Od sierpnia 1920 do stycznia 1921 był przewodniczącym Tatarskiego Obwodowego Komitetu RKP(b), następnie członkiem Zarządu Syberyjskiego Oddziału Wydawnictwa Państwowego, 1921-1924 rektorem Komunistycznego Uniwersytetu im. Zinowjewa w Piotrogrodzie, a od czerwca do października 1924 kierownikiem Wydziału Prasy KC RKP(b) i redaktorem pisma "Proletarskaja Riewolucija". Od 1925 do września 1926 kierował Wydziałem Historii Partii KC RKP(b)/WKP(b). Zwolennik Grigorija Zinowjewa. Związał się z Lewicową OpozycjąOrlando Figes, Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924 Wrocław 2009, Wydawnictwo Dolnośląskie, s. 842-843.. W konsekwencji popadł w niełaskę - od września 1926 do 1928 był korespondentem TASS w Czechosłowacji.