Pozwalało również wykorzystać cały przód kadłuba na miejsce umieszczenia uzbrojenia strzeleckiego. W marcu 1939 roku projekt P.119 został zaprezentowany Ministerstwu Lotnictwa. 2 czerwca 1940 roku wytwórnia dostała zlecenie zbudowania prototypowej maszyny. Budowa prototypu zajęła dwa lata. Z powodu trwających i niedokończonych prac nad silnikiem P.XXII RC.35, w prototypie zastosowano jednostkę Piaggio P.XV RC.60-2V. Między 12 a 16 listopada 1942 roku ukończony prototyp przeszedł pomyślnie próbne kołowania na lotnisku Villanova d'Albenga. Miesiąc później, 19 grudnia 1942 roku maszyna po raz pierwszy wzbiła się w powietrze. Za jej sterami siedział pilot doświadczalny Nicoló Lana. Loty próbne nie przebiegały pomyślnie: występowały problemy z chłodzeniem silnika. Z tego powodu klapki regulujące przepływ powietrza musiały pozostawać cały czas w pozycji otwartej. Zaburzało to opływ powietrza wokół kadłuba powodując drgania skrzydeł. Nie wyeliminowano również drgań zastosowanego silnika gwiazdowego. 2 sierpnia 1943 roku maszyna uległa wypadkowi: podczas lądowania doszło do zablokowania hamulców kół podwozia, w wyniku czego samolot stanął na dziobie. Uszkodzeniu uległ dziób maszyny, śmigło i końcówka jednego ze skrzydeł.