Po wybuchu wojny powołany został do wojska jako jednoroczny ochotnik. Od 4 września 1914 roku służył w 20 pułku piechoty, od kwietnia 1915 roku jako kadet-aspirant. Uczestniczył w ofensywie gorlickiej, podczas której w maju został ranny. Od października 1915 do kwietnia 1916 roku był słuchaczem Szkoły Oficerów Rezerwy w Przemyślu. Powrócił do 20 pułku piechoty w stopniu podporucznika, początkowo jako dowódca plutonu, a następnie kompanii. W lipcu 1916 roku dostał się do niewoli rosyjskiej i został osadzony w obozie jenieckim w Nowosybirsku.
We wrześniu 1918 roku został zwolniony i wcielony do 1 pułku strzelców polskich im. Tadeusza Kościuszki. Od września do listopada 1918 roku odbywał przeszkolenie w szkole oficerskiej wojska polskiego na Syberii, a następnie, od 22 lutego 1919 r. został przydzielony jako adiutant do II batalionu 2 pułku strzelców polskich. 20 czerwca 1919 roku objął dowództwo kompanii tej jednostki. Brał udział w walkach z siłami bolszewickimi przy ochronie Kolei Transsyberyjskiej.