Jana Ewangelisty) i Szpitala Świętego Ducha, przeznaczonego nie tylko dla ludzi chorych, lecz również ubogich i bezdomnych (ufundowanego w 1237 roku lub wcześniej, prawdopodobnie przeniesionego na lewobrzeże Odry z zagrożonej powodziami Łasztowni).
Około 1318 roku kościół św. Jana został włączony do obszaru Szczecina i bramę miejską przeniesiono na południe, lokując ją mniej więcej w połowie współczesnej ulicy Świętego Ducha. Z 1325 roku pochodzi wzmianka o utworzeniu w tym miejscu fosy miejskiej. W roku 1467 ukończono budowę barbakanu.
Ostatecznie Bramę Świętego Ducha stanowił zespół: brama główna typu szczytowego, „szyja” nad fosą oraz barbakan (na rzucie półkola, „rondel”). Barbakan rozebrano w 1724 roku, wykorzystując materiały rozbiórkowe w czasie budowy „Domu Poprawy”.
Bramy wodne W murze miejskim, biegnącym wzdłuż brzegów Odry, na przedłużeniu poszczególnych ulic, znajdowały się bramy (furty) prowadzące z miasta na drewniane pomosty, do których dobijały statki i okręty. Pomosty, przerzucone nad bagnistym brzegiem rzeki, umożliwiały załadunek i wyładunek towarów. Funkcje portowe spełniało współczesne Ulica Nabrzeże Wieleckie (wcześniej niem. Bollwerk). Nazwy pomostów i odpowiednich ulic były zwykle związane z rodzajem towarów dostarczanych lub wysyłanych.