neuroetyka bywała uznawana za subdyscyplinę bioetyki, zajmującej się etycznymi aspektami działań w zakresie wszystkich dziedzin nauki, dotyczących życia, przede wszystkim w medycynie.
Lata 2002–2003 Za datę narodzin „neuroetyki” o rozszerzonych ramach uznaje się 13–14 maja 2002 roku – termin międzynarodowej konferencji Neuroethics Mapping the Field w San Francisco. Dyskusje prowadzono w czterech sekcjach: „Nauki o mózgu a ludzkie «ja»”, „Nauki o mózgu a polityka społeczna”, „Etyka a praktyka nauk o mózgu” oraz „Nauki o mózgu a publiczny dyskurs”. Poza badaczami mózgu, bioetykami i filozofami uczestniczyli w nich prawnicy, ustawodawcy oraz przedstawiciele środków społecznego przekazu. Efektem dyskusji było uznanie neuroetyki za część etyki (jej granice nie są dotychczas jednoznacznie wytyczone), budującą – wspólnie z psychologią ewolucyjną – jej podstawy neurobiologiczneW języku polskim „neurobiologia” tradycyjnie oznaczała zbiór dyscyplin biologicznych (ang. neurobiology). W znaczeniu współczesnym najczęściej określa zbiór wszystkich dziedzin nauki, w których zakres wchodzą badania układu nerwowego, w języku angielskim nazywany „neuroscience” lub „neurosciences” (dosłowny przekład neuroscience–neuronauka jest stosowany rzadziej)..