Jan Janowicz z jednej strony, a Gustawem, Ludwikiem i Ferdynandem Chałupami z drugiej, od których firma Kalor ponadto kupiła inną kopalnię.
Zakład obejmował cztery szyby: jeden wentylacyjny i trzy szyby wydobywcze o maksymalnej głębokości 30 metrów, a także kuźnię i sortownię. Sprzęt zakupiono od nieczynnej kopalni węgla brunatnego Zygmunt w Dżurowie.
Pierwszy urobek został wydobyty na powierzchnię z początkiem 1934 roku. Praca kopalni została zatrzymana 11 kwietnia 1936 roku w wyniku spadku popytu na węgiel produkowany przez ten zakład na rzecz węgla kamiennego ze Śląska. Szyb kopalni został zlikwidowany poprzez zasypanie. W 1939 roku na teren Nowosielicy wkroczyła armia radziecka, co skutkowało znacjonalizowaniem kopalni i wznowieniem jej pracy. Na początku października 1939 roku wydobycie wynosiło około 1 tonę na dzień, w następnym miesiącu wzrosło do 10 ton dziennie. 1 sierpnia 1941 Nowosielica została zajęta przez wojska hitlerowskie, co wiązało się również z przejęciem kopalni przez Niemców.