Twórczość Ambicją Antera de Quental była filozofia, ale nie miał umysłu analitycznego na tyle, żeby swoje przemyślenia połączyć w spójny system. Dlatego jest znany i ceniony przede wszystkim jako poeta. Był twórcą stosunkowo płodnym. Jego najważniejszym dziełem są Odas Modernas (Ody nowoczesne), wydane w 1865 roku. Antero de Quental pisał poezję kunsztowną. Wykorzystywał klasyczne strofy, w tym tercynę (Panteísmo) i oktawę (À história). Najchętniej wypowiadał się w formie sonetu. Był i jest uważany za mistrza tej formy. W sonetach poeta wyraża swoją postawę życiową, sceptyczną i antyreligijną. Inspiracji szukał w pismach Georga Wilhelma Friedricha Hegla, Gottfrieda Wilhelma Leibniza i Immanuela Kanta, ale także w zabytkach buddyjskich.
Poeta pisał również eseje. Do najważniejszych jego tekstów należy esej Bom Senso e Bom Gosto (Dobry zmysł i dobry gust), opublikowany w 1865 roku, w którym sprzeciwia się modelowi literatury forsowanemu przez Antónia Feliciana de Castilho, twórczości pięknej, ale oderwanej od życia.
W 1922 roku ukazała się anglojęzyczna edycja wierszy poety w tłumaczeniu S. Griswolda Morleya.
Upamiętnienia Antero de Quental (stacja metra)
Przypisy
Bibliografia .
Linki zewnętrzne
. .
Kategoria:Portugalscy poeci XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1891 Kategoria:Sonetyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Ponta Delgada