Proces Hodowla biomasy glonowej może przebiegać w systemach otwartych – zbiornikach, basenach lub jeziorach, lagunach oraz zamkniętych – fotobioreaktorach (PBR): panelowych, cylindrycznych lub kolumnowych. Zasadniczymi czynnikami ograniczającymi wzrost biomasy są: dostępność soli mineralnych, stężenie dwutlenku węgla, dostęp do światła i wody oraz pH. Do głównych substancji odżywczych zaliczamy azot, fosfor, żelazo oraz krzem. Najczęściej wykorzystywane baseny mają kształt toru wyścigowego (ang. raceway pond) i są wyposażone w łopatki wymuszające ruch biomasy glonowej, zapewniając równomierne oświetlenie i efektywny wzrost. W celu wydajnego wykorzystania promieniowania słonecznego, głębokość powinna mieścić się w granicach 0,3 m. Dostarczanie dwutlenku węgla i substancji odżywczych powinno odbywać się w sposób ciągły. Stosowanie systemu zamkniętego daje korzyści takie jak: pełna kontrola nad parametrami procesu, takimi jak temperatura, dyfuzja, czy ciśnienie. PBR zajmuje także mniejszą powierzchnię i pozwala na otrzymanie produktu o większej czystości.