Czesław Chmielewski (ur. 8 lipca 1887 w Gnieźnie, zm. 14 listopada 1939 w Poznaniu) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, doktor nauk prawnych, poseł na Sejm w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 8 lipca 1887 w Gnieźnie, w rodzinie Piotra i Marii z Zakrzewskich. Ukończył w 1908 roku, uzyskując maturę, gimnazjum humanistyczne w Gnieźnie, następnie studiował prawo na uniwersytetach w Monachium, Berlinie i Kilonii (do 1911 roku), odbył pięcioletnią aplikację sądową w Lauenburgu, Altonie, Dortmundzie i Hamm, zakończoną egzaminem sędziowskim w Berlinie w 1916 roku.
Już w gimnazjum od 1903 roku w organizacjach niepodległościowych, był członkiem zarządu, a następnie przewodniczącym Towarzystwa Tomasza Zana i członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość” (Pet). W czasie studiów od 1909 roku był wiceprezesem Grup Narodowych w Berlinie oraz członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. W Hamburgu założył organizację „Wolny Strzelec”
W latach 1916–1918 służył w armii niemieckiej na froncie zachodnim (m.in. uczestniczył w bitwie pod Verdun). Brał udział w powstaniu wielkopolskim.