mały|Adam Stefanović, Uczta księcia Łazarza Bitwa na Kosowym Polu – serbski cykl epicki, złożony z przekazywanych ustnie wśród ludu pieśni bohaterskich opowiadających o bitwie, jaka się rozegrała na Kosowym Polu 15 czerwca 1389 roku.
Poematy datuje się na XV wiek. Spisane zostały w XIX wieku przez Vuka Stefanovicia Karadžicia.
Treść Bitwa na Kosowym Polu była jednym z najważniejszych wydarzeń w historii Serbów. Starcie to zadecydowało o utracie przez Serbię niepodległości. W boju zginął serbski władca Łazarz, tytułowany księciem albo carem, a także przewodzący najeźdźcom sułtan Murad. Bitwa przeszła do legendy. Opowieści o niej przekazywali w formie literatury ustnej ludowi pieśniarze. Klęska była postrzegana w aspekcie religijnym jako kara za grzechy albo cierpienie mające oczyścić naród.
Poemat przedstawia bitwę z Turkami z w kategoriach walki dobra ze złem. Postacie Serbów w poemacie są heroizowane. Walczą za wiarę, są waleczni i decydują się bronić ojczyzny pomimo świadomości klęski. Turcy natomiast charakteryzują się okrucieństwem i działają podstępnie.