Aby udowodnić swoją uczciwość Miłosz obiecał zabić sułtana Murata.
Caryca Milica i bój na Kosowie – W wieczór przed bitwą na Kosowie caryca poprosiła swego męża, by pozostawił we dworze najmłodszego z jej dziewięciu braci – Boszka Jugowicza. Car polecił jej zatrzymać go nazajutrz w trakcie pochodu i poprosić brata, by pozostał. Milica uczyniła to, ale brat odmówił jej, bojąc się oskarżeń o tchórzostwo. Kobieta zatrzymała każdego ze swoich braci, ale żaden nie zgodził się z nią zostać. Caryca omdlewa. Nadjeżdżający Lazar żałuje żony, każe swemu słudze zanieść ją do zamku i dotrzymać jej towarzystwa w grodzie. Sługa odniósł carycę, ale nie dotrzymał obietnicy i ruszył na wojnę za swoim panem.
Kosowska dziewczyna – Po walkach na Kosowym Polu po polu bitwy błąkała się dziewczyna z chlebem i winem. Obmywała, karmiła i poiła dogorywających. Spotykała rannego chorążego, który zapytał jej, kogo szuka. Dziewczyna opowiedziała, że w trakcie przygotowań do bitwy, kiedy wszyscy walczący spowiadali się w cerkwi, koło jej domu przeszło trzech braci wojewodów Miłosz Obylicz, Iwan Kosańczycz i Toplica Milan. Bracia kolejno ofiarowali jej płaszcz, pierścień i szarfę. W zamian za modlitwę obiecali jej ślub z najmłodszym z braci – Toplicą. Dziewczyna szukała narzeczonego i jego braci.