Główne ośrodkiMiroslava Mirković, Римски градови на Дунаву у Горњој Мезији (Miasta rzymskie nad Dunajem w Górnej Mezji) (srb.), Wydawnictwo Towarzystwa Archeologicznego Jugosławii, seria Dysertacje, Belgrad 1968, udostępnione w ramach Biblioteki Kultury Serbskiej – Projekt Rastko www.rastko.rs [dostęp: 16.01.2017]Digital Atlas of the Roman Empire [dostęp: 15.01.2016]:
Wydarzenia Wraz z administracyjnymi zmianami granic prowincji poszczególne ośrodki zmieniały swoje podporządkowanie.
W drugiej połowie III wieku Mezja Górna została okrojona przez cesarza Aureliana na rzecz utworzonej prowincji (Nowej Dacji – Dacia Aureliana), do której ewakuowano na południe od Dunaju część ludności z Dacji po odwołaniu stamtąd armii rzymskiej (271). Tym samym doszło do powstania prowincji oddzielającej Mezję Górną od Mezji Dolnej. Stolicą nowej prowincji została Serdica (Sofia).
Mezja Górna stała się wówczas prowincją limesową (graniczną), narażoną na ataki z północy i wschodu: po wycofaniu się Rzymian część ziem Dacji (obecnej zachodniej Rumunii) znalazła się pod panowaniem Wizygotów i Gepidów.
W 285 na terenie prowincji doszło do rozstrzygnięcia wojny domowej toczonej między cesarzem Karynusem a wojskami Dioklecjana. W bitwie pod Margum Karynus poległ, co otworzyło Dioklecjanowi drogę do władzy nad całością Cesarstwa.