W pierwszej fazie eksploatacji, do obiegu wtórnego podłączona była turbina parowa (kogeneracja energii). W drugiej fazie podłączono dodatkowo turbinę gazową. Temperatura pary na wyjściu generatora pary wynosiła 440 °C, przy ciśnieniu 4 MPa i przepływie 12,5 t/h.
Elektrownia zajmowała zasadniczo dwa budynki: budynek reaktora i halę turbin. Przynależały do nich dwie wieże chłodnicze, komin i wentylatorownia. Całość zajmowała obszar ok. 100 m × 130 m.
Paliwo Rdzeń wypełniony był 27 000 6-cm kulek, z czego od 43 do 57% kulek zawierało ceramiczne niskowzbogacone paliwo jądrowe (typu TRISO). Wzbogacenie świeżego elementu paliwowego wynosiło 17%, a zakładane wypalenie wynosiło do 80 000 MWd/t.
Paliwo było typu "niemieckiego". Pojedyncza kulka paliwa miała średnicę 6 cm, z czego na obszarze 5 cm występowały granule paliwa (łącznie 5 g). Pojedyncza granula miała 0,9 mm średnicy.
Warstwy granuli paliwa jądrowego Warstwa Materiał Grubość[mm] Gęstość [g/cm³] Rdzeń ditlenek uranu 0,25 10,4 I (buforowa) PyC 0,09 1,1 II (wewnętrzna) PyC 0,04 1,9 III SiC 0,035 3,18 IV (zewnętrzna) PyC 0,04 1,9
Systemy bezpieczeństwa Z uwagi na budowę i sposób działania (paliwo ceramiczne), reaktor nie wymaga aktywnego UACR.