Po stworzeniu serii podstawowej i wymaganej liczby wariantów, proces komponowania opierał się na bazie kwadratu magicznego. Używając P, I, R i RI można stworzyć następujące kwadraty:
P I R RI R RI P I RI R I P I P RI R P RI R I R I P RI I R RI P RI P I R P R RI I RI I P R I RI R P R P I RI P I RI R RI R P I R RI I P I P R RI P RI I R I R P RI R I RI P RI P R I P R I RI I RI P R RI I R P R P RI I Każda kolumna, rząd i przekątna każdego kwadratu zawiera wszystkie cztery warianty serii. Wybierając je w założonym porządku, tworzy się pełną kompozycję linii melodycznej.
Podobną zasadę można zastosować dla dowolnej liczby wariantów serii podstawowej.
Dla muzyki dodekafonicznej tradycyjna notacja muzyczna oparta na pięciolinii i znakach chromatycznych stała się niewystarczająca. Z czasem wykształcono wiele systemów zapisu muzycznego opartego na liczbach. Do najczęstszych należą następujące systemy:
1. Przyporządkowanie kolejnych dźwięków serii liczbom naturalnym. 2. Przyporządkowanie konkretnym dźwiękom skali liczb, np. his/c/deses=0, cis/des=1, dis/es/feses=3 itd. 3.