W pierwszym sezonie rozegrano dwa wyścigi, w Leningradzie i Tallinnie. W Leningradzie, po wypadku lidera Wiaczesława Kosenkowa, trzeci wówczas Dmitrij Bannikow wyprzedził Wasilija Rewjakina i Aleksandra Sołomatowa i wygrał zawody. Podczas rundy w Tallinnie prowadzącemu Bannikowowi na kilkaset metrów przed metą zepsuł się pojazd i zwycięstwo objął Kosenkow. Jednakże mistrzem został trzeci na mecie Gieorgij Szaronow, który w klasyfikacji generalnej uzyskał dziesięć punktów, czyli o jeden więcej od Kosenkowa.
W sezonie 1961 nieznacznie zmodyfikowano przepisy. Nadal istniała możliwość używania silników 1360 cm³ przy założeniu masy minimalnej samochodu na poziomie 500 kg. W przypadku, gdyby ktoś zastosował silnik do 1100 cm³, to jego pojazd mógł ważyć minimum 400 kg, natomiast silnik o pojemności do 1000 cm³ niósł z sobą masę minimalną na poziomie 360 kg.
Sezon 1961 rozgrywano w Leningradzie i Tallinnie. Nowym kierowcą serii był Jurij Czwirow, wcześniej ścigający się samochodami sportowymi. Czwirow, używający Moskwicza G3, wygrał pierwszą rundę z przewagą ponad 35 sekund nad Kosenkowem.