Konsekwencją tej informacji było oświadczenie organizatorów Tour de France o braku zgody na start Belga w tym wyścigu.
W 2010 roku także nie wystąpił w „Wielkiej Pętli”, ponieważ kilka tygodni wcześniej, podczas wyścigu Tour de Suisse doznał kontuzji w kraksie spowodowanej przez Marka Cavendisha.
W 2012 r. wyrównał rekord Rogera de Vlaemincka, wygrywając po raz czwarty Paryż-Roubaix. Równocześnie stał się pierwszym kolarzem, któremu udało się zwyciężyć w Ronde van Vlaanderen, E3 Harelbeke, Gandawa-Wevelgem, Paryż-Roubaix i Paryż-Bruksela w jednym sezonie. Wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Londynie, zajmując 28. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego. Był to jego pierwszy start olimpijski. W tym samym roku, wspólnie z kolegami z teamu Omega Pharma-Quick Step zdobył złoty medal w drużynowej jeździe na czas na mistrzostwach świata w Valkenburgu.
W 2017 roku zakończył sportową karierę.
Najważniejsze osiągnięcia
Rankingi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Belgijscy kolarze szosowi Kategoria:Belgijscy olimpijczycy Kategoria:Kolarze na Letnich Igrzyskach