W związku z tym pierwsze posiłki przybyły do Chorasanu ze znacznym opóźnieniem.
W nocy z 14 na 15 lutego 747 roku Nasr został wyparty przez Abu Muslima z Merwu i z niewielką eskortą wyruszył w kierunku Niszapur by przegrupować swoje siły. Gdy otrzymał informacje o zbliżaniu się sił Abu Muslima do miasta, cofnął się jeszcze dalej – do Dżurdżanu. Tam dotarły do niego pierwsze posiłki przysłane przez Marwana II. Otrzymał też wsparcie ze strony Nabata ibn Hanzala, gubernatora Kufy. Podczas walki z siłami powstańczymi pod wodzą Kahtaby ibn Szabiba doszło do kłótni pomiędzy nim a innymi przywódcami wojsk wiernych kalifatowi, co doprowadziło do ostatecznej ich klęski i śmierci ok. 10 tysięcy żołnierzy.
Po klęsce z Kahtabą Nasr po raz kolejny przemieścił swoje wojska w kierunku południowo-zachodnim. Jego odwrotu nie zatrzymało zwycięstwo odniesione nad siłami Hassana, syna Kahtaby. Z końcem 748 roku dotarł najpierw do Rej, a następnie wyruszył w drogę do Hamadanu. W Rej otrzymał wiadomość o wejściu głównych sił Abu Muslima do Niszapur. W drodze do Hamadanu zapadł na ciężką chorobę i zmarł w październiku 748 roku w Sawe.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Umajjadzcy namiestnicy Kategoria:Urodzeni w 663 Kategoria:Zmarli w 748