Wydzielono go więc do odrębnej rodziny.
Do podrzędu należą następujące rodziny: Myrmecophagidae – mrówkojadowate, Cyclopedidae – mrówkojadkowate. W starszych źródłach mogą one figurować jako podrodziny.
Tradycyjnie do rodziny mrówkojadowatych zaliczano 3 gatunki, do których należą mrówkojad wielki, tamandua północna i tamandua południowa, podczas gdy do rodziny mrówkojadkowatych zaliczano pojedynczy gatunek zwany mrówkojadkiem jedwabistym o ośmiu podgatunkach. Kolejne badania autorstwa Miranda et al. (2018) zmieniły tę sytuację. Pozostawiając 3 gatunki mrówkojadowatych, opisano 6 nowych gatunków mrówkojadkowatych. Połowa z nich była uprzednio podgatunkami mrówkojadka jedwabistego podniesionymi do rangi gatunku. Są to Cyclopes dorsalis, Cyclopes catellus i Cyclopes ida. Wspomniani autorzy opisali też 3 zupełnie nowe gatunki: Cyclopes rufus, Cyclopes thomasi, Cyclopes xinguensis. W efekcie obecnie do podrzędu zalicza się 10 gatunków.
Zapis kopalny tej grupy jest ubogi. Pierwsze skamieniałości pochodzą z wczesnego miocenu z Patagonii, nie zostały formalnie opisane.