for, behold! While yet the sun shone brightly,--on the leaves, Dew--steeped, and grasses, and the rippling streams, A diamond sparkle flinging,--the clear air Suddenly 'gan to thicken. Cloud was none, Nor gentlest waft of wind, that from afar, O'er sea, or desert, might that gloom have brought. (Edwin Atherstone, Israel in Egypt, Book fourteenth)
W Polsce eposy pisze się przeważnie trzynastozgłoskowcem rymowanym parzyście. W ten sposób pisał między innymi Wacław Potocki. Tradycyjnie rymowanym trzynastozgłoskowcem tłumaczono także starożytny heksametr. mały|Wacław Potocki Już we trzech częściach Turczyn rozpościera świata Twardy tron, już ciężarem samym insze zgniata Królestwa; już Azyja, już ma i Afryka, Już ma na karku piękna Europa łyka; Gdzie nad samym Bosforem ze wszytkich narodów Zburzonych najsławniejszy opanował z grodów Konstantynopol – niegdy twój, Paleologu! Tam siedzi i samemu nie składając Bogu, Do ostatniej złupiwszy okrąg świata miazgi, Wszytkich za nic poczyta, wszytkich za drobiazgi. (Wacław Potocki, Wojna chocimska)
Niekiedy eposy są pisane przy użyciu innych rodzajów wiersza. Serbowie stosują dziesięciozgłoskowiec, zaś fińska Kalevala została skomponowana zasadniczo ośmiozgłoskowcem.