Rozwój projektu Zakończony sukcesem proces rozwojowy lotniczej samonaprowadzającej się na źródło sygnału akustycznego torpedy przeciwpodwodnej Mark 24 wywołał zainteresowanie marynarki amerykańskiej zaadaptowaniem jej systemu naprowadzania dla potrzeb nowej torpedy okrętów podwodnych służącej zwalczaniu nawodnych jednostek eskorty. Nowa torpeda pełnić więc miała w United States Navy rolę, jaką w marynarce niemieckiej pełniła torpeda G7e. Idea tego typu torpedy wypłynęła po raz pierwszy na konferencji w Wydziału 6 National Defense Research Committee (NDRC) – pod przewodnictwem dr Johna Tate’a, fizyka z Uniwersytetu Minnesoty. W trakcie tej konferencji, NDRC otrzymała zadanie rozpatrzenia możliwych modyfikacji torpedy Mk 24 w celu umożliwienia jej użycia z okrętów podwodnych przeciwko małym okrętom nawodnym. Początkowo rozważano możliwość wystrzeliwania torpedy z wyrzutni za pomocą sprężonego powietrza, marynarka jednak szybko zdecydowała, że z taktycznego punktu widzenia, preferowanym rozwiązaniem byłoby samodzielne wypływanie torpedy z wyrzutni torpedowej.