Jednostki otrzymały numery ewidencyjne SC5–SC7.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „O’Byrne” (SC5) Schneider kwiecień 1917 22 maja 1919 1921 „Henri Fournier” (SC6) 30 września 1919 „Louis Dupetit-Thouars” (SC7) 12 maja 1920
Dane taktyczno–techniczne Okręty podwodne typu O’Byrne były średniej wielkości okrętami podwodnymi o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,4 metra, szerokość 4,7 metra i zanurzenie 2,7 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 342 tony, a w zanurzeniu 513 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa czterosuwowe silniki wysokoprężne Schneider-Carels o łącznej mocy 1020 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Schneider o łącznej mocy 400 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14 węzłów na powierzchni i 8 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1850 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 875 Mm przy 12 węzłach) w położeniu nawodnym oraz 55 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.