Bakałarz Tytuł bakałarza jest także obecnie nadawany w krajach anglosaskich (), Rosji (), na Białorusi (biał. бакалаўр) i na Ukrainie. Nie odpowiada on licencjatowi (zawodowemu), ponieważ może wymagać 3–4 lat studiów, a nie 4-5 lat, jak w przypadku licencjatu. Historycznie to bakalaureat był pierwszym stopniem naukowym nadawanym przez uczelnie europejskie od XIII wieku. W dawnej Polsce było to także popularne określenie nauczyciela szkoły elementarnej.
W średniowieczu licencjat (łac. ) uprawniał do wykładania na uniwersytecie. Do dziś, zgodnie z wielowiekową tradycją europejską, na wielu uczelniach m.in. teologicznych Kościoła katolickiego, licencjat to stopień pośredni między magistrem a doktorem. Posiadacz używa tytułu „mgr lic.”. Obecnie w Europie odchodzi jednak się od tradycyjnego nazewnictwa, w ramach procesu bolońskiego.
Etymologia W średniowiecznej łacinie z (przemiana pod wpływem łac. – jagoda i – wawrzyn) starszy student. Bakałarz od – rolnik dzierżawca, młody kancelista lub kleryk, starszy student.
Zobacz też
licencjat naukowy
magister
Przypisy
Kategoria:Polskie tytuły zawodowe Kategoria:Szkolnictwo wyższe