We wrześniu 1939 dowodził II baonem zorganizowanym z pozostałości 50 pp w Kowlu i należącym do Ośrodka Zapasowego 27 Dywizji Piechoty. W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Został osadzony w obozie jenieckim NKWD w Starobielsku, w którym zmarł 23 stycznia 1940 Jak wyjaśnia autorka, źródłem były „dokumenty opracowane przez charkowski KGB, otrzymane przez stronę polską w 1991 r.” (str. 50) . Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 1859.

Został pochowany na starym cmentarzu w Starobielsku. Od 1994 roku spoczywa obok 47 innych Polaków zmarłych w obozie w Starobielsku w bezimiennym grobie indywidualnym na Polskiej Kwaterze Wojennej cmentarza w Czmirowce w rejonie starobielskim założonej specjalnie dla jeńców zmarłych w obozie przed masowym mordem dokonanym na ich kolegach w ramach zbrodni katyńskiej.

Był żonaty i miał córkę Danutę (ur. 22 września 1925).