W 1905 brał udział w przygotowywaniu III Zjazdu SDPRR, po powrocie prowadził działalność partyjną w Jekaterynosławiu i Petersburgu, od 1912 pracował w biurze statystycznym w Moskwie, był delegatem na zjazdy partii od XIV do XVII. Podczas rewolucji październikowej kierował organizacją partyjną w Orszy, od 1918 pracował w Ludowym Komisariacie Oświaty Rosyjskiej FSRR, był jednym z założycieli i kierowników Istpartu (Komisji ds. Historii Rewolucji Październikowej i RKP(b)) (1921–1924). W 1925 został przewodniczącym KC MOPR, a w 1927 dyrektorem Muzeum Historycznego, w latach 1935–1936 był dyrektorem Muzeum Rewolucji w Moskwie. Napisał wiele publikacji o historii partii, pedagogice i wychowaniu komunistycznym. Został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy. Był mężem Olgi Lepieszynskiej. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w MoskwieЛепешинский Пантелеймон Николаевич (1868-1944).
Przypisy
Bibliografia http://bse.sci-lib.com/article069731.html (ros.)
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Rosyjscy rewolucjoniści Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie