Przełomem w życiu Ortheila okazały się lekcje gry na fortepianie, których udzielała mu matka i które rozpoczął w wieku czterech lat. Od 1956 roku chłopca nauczali pianiści i pedagogowie muzyczni. Jednymi z pianistów i teoretyków muzycznych byli Erich Forneberg i Daniela Ballek. Ortheil robił szybkie postępy jako pianista i chciał wybrać ten rodzaj kariery. Niestety we wczesnych latach siedemdziesiątych podczas dwóch pobytów w Rzymie masywne i wciąż powracające zapalenia pochewki ścięgna zmusiły go do rezygnacji z marzeń.
Lekcje gry na fortepianie przyczyniły się do przełomu, jaki nastąpił w życiu chłopca. Muzyka stała się jego fascynacją i odegrała w jego życiu ważną rolę. Do dziś autor podkreśla jej znaczenie m.in. w swoich dziełach. Pisarz wyznał, że jego przygoda z muzyką zaczęła się od Mozarta, którego utworów słuchał często i z całkowitą przyjemnością. Ortheil uważa muzykę i pisanie za dwa wielkie fenomeny.