starał się o przekazywanie w tych uroczystościach treści kaszubskich. Dla potrzeb akcji wyborczej do Senatu w Gdańsku w 1935 napisał skecz kaszubski w 2 aktach Chrzcënë Andrësa Klawe na Cielińskiëch Pustkach. W ramach Towarzystwa Ludowego "Gwiazda" przygotowywał pokazy kaszubskich piosenek i tańców ludowych (Nasze Kaszuby, Kaszubski Kram) oraz "wieczory gwiazdkowe" o treści patriotycznej i religijnej (z elementami kaszubskimi); w działaniach tych wspierały Rompczyka jego siostry - Elżbieta (zamężna Tiszbein), Joanna i Maria. W 1932 otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi.
1 września 1939 został aresztowany przez Niemców. Wysłany do obozu w Nowym Porcie, zmarł tam wskutek pobicia i zapalenia płuc pół roku później. Wydane rodzinie zwłoki pochowano w Gdańsku-Brętowie, w 1982 przeniesiono na Cmentarz Łostowicki. Był żonaty z Gertrudą z Richterów (od 1923), miał syna Stanisława (ur. 1926, pracownika poczty) i córkę Leokadię (ur. 1924, zamężną Szachowiczową).
Źródła: Andrzej Bukowski, Jan Rompczyk, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXII, 1989