W jej ramach odbywał wielokrotnie podróże do Rosji w 1867 i 1870, Turcji w 1869 oraz Mołdawii w 1870. W lipcu 1871 przeszedł do lwowskiego Dowództwa Generalnego, a następnie w maju 1872 do 72 pułku piechoty, gdzie objął dowództwo kompanii. 1 maja 1873 otrzymał awans na stopień majora z jednoczesnym przeniesieniem do 65 pułku piechoty. We wrześniu 1874 powrócił do pracy w Sztabie Generalnym. 26 grudnia 1876 objął stanowisko kierownika 2 Grupy Biura Topograficznego, na którym pozostał do 26 marca 1880, awansując w 1877 na stopień podpułkownika. Wiosną 1880 powrócił do służby liniowej na stanowisko zastępcy dowódcy 19 pułku piechoty, 1 maja 1881 awansował na stopień pułkownika, a 12 lipca 1882 objął komendę 58 pułku piechoty stacjonującego w Wiedniu. 15 kwietnia 1886 mianowany został dowódcą 6 Brygady Górskiej, a od marca 1887 dowódcą 9 Brygady Piechoty. 1 maja 1887 awansował na stopień generała-majora. W marcu 1891 objął dowództwo 12 Dywizji Piechoty w Krakowie. 1 maja 1891 otrzymał stopień feldmarszałka - porucznika. Zmarł nagle w Krakowie 2 maja 1892, pochowany został 5 maja na cmentarzu Rakowickim (pas 4, zach.)Relacja z pogrzebu "Gazeta Lwowska" 7 maja 1892 nr 104 s.3. mały|Grób feldmarsz.-por. Ludwika Sembratowicza na cmentarzu Rakowickim Przypisy