1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. W 1924 był szefem Oddziału Wyszkolenia Sztabu DOK III, pozostając oficerem nadetatowym 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 1925 w dalszym ciągu pełnił służbę w DOK III. W czerwcu 1927 został przydzielony z DOK VIII w Toruniu do 26 Dywizji Piechoty w Skierniewicach na stanowisko szefa sztabu. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 23 grudnia 1929 otrzymał przeniesienie do 25 pułku piechoty w Piotrkowie. Na majora został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 w korpusie oficerów piechoty. 26 marca 1931 został wyznaczony na stanowisko dowódcy III batalionu 25 pułku piechoty w Piotrkowie. W 1933 został przeniesiony do Dowództwa Obrony Wybrzeża Morskiego w Gdyni. Z dniem 31 stycznia 1935 został przeniesiony w stan nieczynny na okres dwóch lat, a później przeniesiony w stan spoczynku. Będąc w stanie nieczynnym został dyrektorem Zarządu Towarzystwa Budowy Osiedli SA w Gdyni. W latach 1934–1936 był organizatorem i prezesem Klubu Sportowego „Gdynia”.