Głos w swojej sprawie zabrał Stefanos. W odpowiedzi na jego obronę Apollodor wystosował Druga mowa przeciw Stefanosowi. Argumentacja retora składała się z dwóch części. W pierwszej uznawał zeznania Stefanosa za niezgodne z prawem, ze względu na to, że pochodziły one z relacji przekazanej mu przez Formiona. Relacje z drugich ust mogły być jednak wykorzystywane wyłącznie w przypadku śmierci właściwego świadka. Druga część mowy odnosi się do kwestii niezgodności testamentu z prawem. W nielogiczny sposób powołuje się na prawa Solona. Między innymi uznaje on, że jego matką powinna być traktowana w kwestii dziedziczenia jako jedyna córka, pomimo że dla zmarłego była żoną oraz nie była ostatnią osobą z rodziny.
Mowa znajduje się na 46. pozycji w Corpus Demosthenicum. Uznaje się jednak, że nie została ona napisana przez Demostenesa. Jak na wybitnego mówcę jest ona napisana zbyt ubogim językiem, jest też nielogiczna. Bardziej prawdopodobne jest autorstwo samego Appollodora.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
– tekst mowy w oryginale, z angielskim tłumaczeniem i komentarzem.
Stefanosowi 2