W 1570 wieś „Biała Górna”, identyfikowana z obecną Białą, znajdowała się w posiadaniu wojewody poznańskiego Stanisława Górki. W 1580 zapłacił on pobór podatkowy z 9 kwart roli, od 2 zagrodników z roli karczmarskiej oraz z młyna zwanego „Borowy Młyn”, który znajdował się pomiędzy Hamrzyskiem, a Białą i odnotowany został po łacinie jako „Borowy molendinum”. Leżał on w odległości 1,5 km na północ od Hamrzyska w pobliżu obecnej wsi Biała. Borowy Młyn był młynem ustawionym na rzece o jednym kole wodnym. W XVIII wieku na północ od Hamrzyska, 4 km na północny wschód od Białej Górnej znajdowały się dwie osady młyńskie o nazwach „Matthee” oraz „Borowo”, które zasilane były prądem rzeki Gulczanka.
Wieś szlachecka Biała Górna położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 42.. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.