incompatibiliach (z 1504), czyli zakazu sprawowania przez jedną osobę wielu urzędów, i reguły osiadłości (według której urzędy ziemskie mogły być obejmowane tylko przez szlachtę zamieszkałą na danej ziemi) zwiększenie uprawnień Sejmu; programowi egzekucjonistów towarzyszyło hasło nihil novi (nic nowego bez izby poselskiej), wysuwali też postulaty silnego rządu. Egzekucjoniści domagali się udziału całej szlachty w stanowieniu praw. Król miał według nich reprezentować monarchię, senat magnaterię, izba poselska zaś demokrację, a z tych trzech najistotniejszą siłą państwa miała być izba poselska zniesienie uprzywilejowania duchowieństwa, opodatkowanie go i sekularyzacja dóbr kościelnych (a konkretnie: sprzeciwiano się egzekucji wyroków sądów kościelnych w sporach o dziesięcinę i inne kwestie ekonomiczne; domagano się, by sołtysi z dóbr kościelnych odbywali służbę wojskową; żądano opodatkowania dziesięcin; postulowano przegląd darowizn na rzecz kościoła; sprzeciwiano się przechodzeniu dóbr szlacheckich na rzecz kościoła; domagano się przestrzegania porozumienia z papieżem w sprawie nominowania na urzędy i godności kościelne;