Kariera Jego pierwsze solowe koncerty w Anglii spotkały się z dużym uznaniem. The Daily Telegraph komplementował: „Takiego wykonania nie słyszeliśmy od czasów Sarasate”. Podobne sukcesy odniósł we wszystkich europejskich krajach, w których wówczas koncertował. Po powrocie do Stanów zadebiutował 1 listopada 1912 z Orkiestrą Filadelfijską pod dyrekcją Leopolda Stokowskiego. Wystąpił także z Orkiestrą Nowojorska, a następnie odbył krajowe tournée grając z bardziej znanymi amerykańskimi orkiestrami. W 1914 na zaproszenie Arthura Nikischa objął kierownictwo muzyczne ówczesnej Berlińskiej Orkiestry Filharmonicznej, a rok później prowadził San Francisco Symphony Orchestra. Krótko potem założył swój własny kwartet smyczkowy oraz objął kierownictwo Chamber Music Society of San Francisco, którą prowadził przez 12 lat (1916–1928).
Działalność pedagogiczna Początkowo Persinger wykładał w Cleveland Institute of Music (1929–1930). Ale już w 1930 objął sukcesję po Leopoldzie Auerze w nowojorskiej Juilliard School i wykładał tam kompozycję oraz muzykę kameralną aż do swojej śmierci w 1966.