W latach 1861–1865 Stany Zjednoczone były pogrążone w wojnie domowej (wojna secesyjna) i nie mogły poświęcić odpowiedniej uwagi sprawie Meksyku, zgodnie z doktryną Monroego. 17 grudnia 1861 roku Hiszpanie, Francuzi i Brytyjczycy zajęli meksykański port Veracruz. Jednak w kwietniu następnego roku rozbieżności pomiędzy sprzymierzonymi doprowadziły do wycofania się z Meksyku wojsk Hiszpanii oraz Wielkiej Brytanii. Napoleon III zmuszony został do wzmocnienia swoich sił zbrojnych. Jego celem było obalenie rządu Juáreza i obsadzenie go rządem marionetkowym. Po roku ciężkich walk Francuzi zajęli 7 czerwca 1863 roku stolicę Meksyku, miasto Meksyk. Tam jako cesarza Meksyku ustanowili arcyksięcia Maksymiliana I z rodu Habsburgów, brata cesarza Franciszka Józefa I. Wojna przeciwko nowym rządom trwała jednak dalej. Juárez w dalszym ciągu popierany przez Amerykanów stawiał Francuzom gwałtowny opór. Amerykanie zagrozili nawet interwencją zbrojną skierowaną przeciwko Francuzom i rozlokowali swoje wojska wzdłuż meksykańskiej granicy.