mały|Grób gen. Władysława i symboliczny Wincentego Koziełł-Poklewskiego na Starych Powązkach Wincenty Poklewski-Koziełł (ur. 25 października 1889 w Talicy, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan broni pancernych Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Julii z Poklewskich-Koziełłów, urodzony 25 października 1889 w Talicy, w ówczesnym ujezdzie kamyszłowskim guberni permskiej. W 1909 ukończył ośmioklasowe gimnazjum filologiczne w Jekaterynburgu, a w 1913 studia w Akademii Rolniczej w Dublanach, gdzie uzyskał dyplom inżyniera rolnika.
W czasie I wojny światowej, w 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. W 1917 jako podporucznika był przydzielony do ochrony fabryki armat w Petersburgu. Od grudnia 1917 w stopniu ułana w 3 pułku ułanów w I Korpusie Polskim w Rosji. Odznaczony Amarantową Wstążką. Po powrocie do kraju, w grudniu 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, wcielony do 3 pułku ułanów. Do maja 1920 instruktor w Centralnej Szkole Podoficerskiej w Przemyślu. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą szwadronu w 203 Ochotniczym pułku ułanów. Za postawę wykazaną w walce odznaczony został krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, podpisanym przez dowódcę 2 Dywizji Jazdy płk.