Po uzyskaniu awansu na stopień porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919, w składzie 70 pułku piechoty uczestniczył w kampanii przeciwko bolszewikom, podczas której „wykazał się głęboką znajomością rzemiosła wojskowego oraz nieprzeciętną odwagą”. Postawa ta zaowocowała przyznaniem mu krzyża „Virtuti Militari” V klasy i Krzyża Walecznych.
W okresie międzywojennym przeniesiony do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. Tam też był organizatorem muzeum historycznego, a także opracował dwa projekty racjonalizatorskie dotyczące obsługi ckm.1 grudnia 1924 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 65. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W opinii służbowej „podkreślono jego ambicję, zamiłowanie do pracy i zasługi na polu organizacji armii”. Od 1927 skierowany do Komendy Obozu Ćwiczebnego Grupa na stanowisko adiutanta. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie. Zawojował się tam m.in. szkoleniem młodzieży w ramach przysposobienia wojskowego. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie, w którym do wybuchu II wojny światowej pełnił służbę w Wydziale Mobilizacji i Uzupełnień.