Wydłużono kadłub, aby zdolny był on pomieścić jednostkę napędową. Dwuosobowa, w pełni hermetyzowana kabina z miejscami w układzie tandem zaopatrzona była w wyrzucane fotele. Prototyp samolotu oblatano 18 grudnia 1955 roku, za sterami maszyny siedział pilot doświadczalny wytwórni, Tom Gillespie. Pozostałe biorące udział w rywalizacji samoloty oblatano 26 marca 1956 roku - Temco TT Pinto (napędzany tym samym silnikiem co Jet Mentor) i 12 października 1954 roku - Cessna T-37 Tweet. Z rywalizacji zwycięsko wyszła maszyna Cessny. US Air Force preferując jako bardziej niezawodny dwusilnikowy napęd i kabinę z miejscami ustawionymi obok siebie, wybrały T-37 Tweet. Nie był to jednak koniec projektu, gdyż samolot o podobnych właściwościach i przeznaczonych do tych samych zadań poszukiwany był również przez United States Navy, która niejako w spadku po siłach powietrznych przejęła obydwu przegranych – samoloty Jet Mentor i Temco TT. Pod koniec 1956 roku w Naval Air Test Center (NATC) obydwie maszyny przeszły serię prób porównawczych. Z rywalizacji zwycięsko wyszedł tym razem Temco TT, który został wybrany z uwagi na mniejsze koszty zakupu i eksploatacji. Projekt Jet Mentor nie był dalej rozwijany, a jedyny wybudowany egzemplarz można do dziś oglądać w Kansas Aviation Museum mieszczącym się w Wichita w Kansas.
Bibliografia
Jet Mentor Kategoria:Amerykańskie samoloty szkolno-treningowe po 1945 Kategoria:Samoloty z napędem odrzutowym