21 maja 1948 zostaje mianowany prefektem apostolskim Yongzhou i powraca do Chin. Po zwycięstwie komunistów w chińskiej wojnie domowej w 1949 wyjeżdża do Rzymu. Nie dane mu było powrócić do Chin, jednak urząd prefekta de iure sprawował do śmierci, nie mając jednak realnej władzy w prefekturze.
Brał udział jako ojciec soborowy w soborze watykańskim II. Później związał się z ruchami tradycji katolickiej sprzeciwiającymi się posoborowym zmianom w Kościele. Zaangażował się w działalność działającego w Stanach Zjednoczonych i we Włoszech Katolickiego Ruchu Tradycjonalistycznego (Catholic Traditionalist Movement) ks. Gommara A. DePauwa oraz Una Voce. Wyświęcał księży dla wspólnot tradycjonalistycznych (m.in. udzielił święceń prezbiteratu Güntherowi Storckowi, późniejszemu sedewakantycznemu biskupowi)nop.org.pl. Nigdy jednak nie udzielił bez zgody papieża sakry biskupiej.
Zmarł 13 grudnia 1973 w Waldsassen, w Niemczech. Pochowany na cmentarzu w Norymberdze.
Przypisy
Bibliografia ssemperfidelisetparatus catholic-hierarchy GCatholic
Kategoria:Niemieccy biskupi katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Niemieccy franciszkanie (OFM) Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Biskupi tradycjonalistyczni