Od 1973 pełnił funkcję zastępcy dyrektora generalnego Banco Hispano Americano. W 1977 powołany na sekretarza generalnego ministerstwa przemysłu i energii. Pod koniec lat 70. zajmował stanowisko ministra finansów i gospodarki w Generalitat de Catalunya, regionalnym rządzie Katalonii. Dołączył do Unii Demokratycznego Centrum, w latach 1980–1981 jako minister bez teki w gabinecie Adolfa Suáreza odpowiadał za relacje ze Wspólnotami Europejskimi. Od 1982 do 1983 zasiadał w Kongresie Deputowanych II kadencji z ramienia Konwergencji i Unii.
Odszedł z parlamentu, powracając do sektora prywatnego. Zajmował się również działalnością naukową m.in. jako profesor ESADE, IE Business School i Universidad Ramon Llull, specjalizując się w nowych technologiach. W latach 1987–1994 sprawował mandat eurodeputowanego II i III kadencji z ramienia Centrum Demokratycznego i Społecznego.
Autor licznych publikacji naukowych głównie z dziedziny ekonomii, a także współpracownik hiszpańskich mediów, m.in. prowadził program popularnonaukowy Redes w Televisión Española.