Wacław Spława-Neyman (ur. 10 maja 1898 w Glińcach, zm. wiosną 1940 w ZSRR) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Zygmunta i Zofii z Opieńskich, urodzony 10 maja 189826 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia z „24 kwietnia 1898” na „10 maja 1898”. w Glińcach na obszarze obecnej Ukrainy. Absolwent gimnazjum w Smile (1909). Od 1914 do 1915 żołnierz Legionu Puławskiego. Powrócił do Kijowa by kontynuować naukę. Od 21 grudnia 1917 do 20 lipca 1918 w III Korpusie Polskim, w oddziale Jaworskiego. Po zdaniu w 1918 matury został wyznaczony na emisariusza III Korpusu na Podolu. Po jego rozwiązaniu przybył do Warszawy i podjął studia na Politechnice Warszawskiej. W październiku 1918 zgłosił się do Szkoły Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej. Po jej ukończeniu w stopniu podchorążego skierowany do 2 pułku piechoty Legionów. W jego szeregach uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a za wykazaną postawę podczas bitwy nad Berezyną, 19 lutego 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.: