Monotypowy rodzaj Leimacomys był umieszczany w podrodzinach Murinae i Dendromurinae, jako że kształt ciała i czaszki przypomina Murinae lub Deomyinae, zaś cechy uzębienia przypominają Dendromurinae. Jest on jednak filogenetycznie odrębny od przedstawicieli tych podrodzin i obecnie plasowany w monotypowej podrodzinie Leimacomyinae w rodzinie Muridae. Może być ostatnim przedstawicielem prymitywnej, odizolowanej linii Muridae; nie ma jednak dostępnych danych genetycznych potwierdzających jego pozycję filogenetyczną. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Leimacomys: leimax, λειμακος leimakos „ogród, łąka”; μυς mus, μυος muos „mysz”. buettneri: prof. Oscar Alexander Richard Büttner (1858–1927), niemiecki botanik, kolekcjoner z Kongo w latach 1884–1886 i Togolandu w latach 1890–1892.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 118 mm, długość ogona 37 mm, długość ucha 14 mm, długość tylnej stopy 21 mm (wymiary dla holotypu); brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała. Jest to mały gryzoń przypominający mysz o bardzo krótkim ogonie. Ma złotobrązowy grzbiet, jaśniejsze boki ciała i szarobrązowy spód;