Po zakończeniu działań wojennych, 1 maja 1922 zwolniony do rezerwy na własna prośbę z przydziałem do 20 pułku ułanów.

17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie czytamy m.in.:W okresie międzywojennym, do jesieni 1924 gospodarował na wsi, gdzie prowadził należącą do niego fabrykę wyrobów konopnych. W październiku tego roku wyjechał do Szwajcarii, gdzie ukończył Wyższą Szkołę Handlową w St. Gallen. W lipcu 1926 wrócił do Polski i początkowo pracował w Fabryce Wyrobów Włókienniczych w Pabianicach, a następnie od lipca 1927, jako dyrektor handlowy Fabryki Tektury i Papieru "Fordon" w Warszawie. Ponadto był wiceprezesem Zarządu Koła 2-go Pułku Ułanów Legionów Polskich. Na stopień majora rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 26. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

W czasie kampanii wrześniowej w Kwaterze Głównej Naczelnego Wodza. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i od grudnia 1939 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 017/3 z kwietnia 1940, pozycja 63.