Bronisław Kopyciński (ur. 27 stycznia 1907 we Lwowie, zm. 22 listopada 2004) – polski inżynier budownictwa, wykładowca Politechniki Krakowskiej.
Życiorys Syn Aleksandra „za wybitne zasługi dla rozwoju budownictwa”.. Uczęszczał do czteroklasowej szkoły podstawowej w Tarnowie. W 1925 zdał maturę w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. W 1932 uzyskał dyplom ukończenia studiów na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej i pracował na tej uczelni jako starszy asystent. W 1934 opublikował w lwowskim „Życiu Technicznym” swoją pierwsza pracę naukową. Od 1934 mieszkał w Krakowie, gdzie w zarządzie miasta pracował jako statyk miejski.
Po wojnie pracował przy odbudowie zniszczonych budowli. W 1949 doktoryzował się na podstawie pracy „Udźwig belki żelbetowej w świetle nowych teorii” na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Krakowskiej. W 1952 został zastępcą profesora na tym wydziale. W 1953 został kierownikiem nowo utworzonej Katedry Budownictwa Żelbetowego na Wydziale Budownictwa Lądowego. W latach 1953–1956 dziekan Wydziału Budownictwa Lądowego. Od maja do października 1956 prorektor Politechniki. W październiku 1956 wybrany rektorem, funkcję tę sprawował przez trzy kadencje, do 1965. W 1957 został członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej PAN. Radny miasta Krakowa (1958–1973).