Objawy Choroba występuje zarówno w szkółkach, jak i w ogrodach. W odróżnieniu od innych przedstawicieli swojego rodzaju, Phytophthora ramorum najpierw atakuje szczytowe części pędów różanecznika powodując ich zamieranie. Co prawda wykryto ten patogen także w korzeniach i u podstawy pędów, ale nie powoduje on tak jak inne gatunki Phytophthora poważnego dla nich zagrożenia. Porażone pędy różanecznika mają barwę od brunatnej do czarnej od rozwijających się na nich obszarów nekrozy. Zazwyczaj zaczyna się ona na szczycie pędu i rozwija w dół, ale może pojawić się także w innych miejscach pędu lub na pniu. Na porażonym pędzie kambium ulega zniszczeniu. Po usunięciu kory można dostrzec zmianę jego barwy. Jeżeli nekroza powstanie blisko podstawy pędu, wówczas następuje gwałtowne więdnięcie rośliny, której liście zwisają w dół. Bardzo charakterystycznym objawem fytoftorozy różanecznika jest czernienie ogonka liściowego, które rozprzestrzenia się w dół pędu. Wywołana przez chorobę zgnilizna może wzdłuż nerwu głównego rozprzestrzeniać się na blaszkę liściową, powodując jej brązowienie. Liście mogą być porażone przez chorobę niezależnie od pędu.