Szczególnie wyróżnił się podczas operacji madońskiej 22 sierpnia 1944 k. stacji kolejowej Ergli na Łotwie. Po wojnie do lipca 1946 był szefem sztabu pułku Armii Czerwonej w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce, w 1949 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, 1950-1955 był oficerem w Głównym Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, później w Zarządzie Przygotowania Operacyjnego Sztabu Głównego Wojsk Lądowych, w 1957 ukończył Wyższą Akademię Wojskową. W 1959 został dowódcą pułku, 1962-1963 pracował w sztabie 18 Armii Gwardii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, 1963-1965 był zastępcą szefa Zarządu Operacyjnego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, od listopada 1965 do czerwca 1969 dowodził 8 Dywizją Gwardii w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym (w Estonii) i następnie w Kirgistanie. Następnie pracował w Głównym Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, 1970-1974 był zastępcą szefa, a 1974-1977 I zastępcą szefa tego zarządu (w 1976 otrzymał stopień generała pułkownika).