Budowa Okręt został zamówiony w ramach programu modernizacji floty osmańskiej, opracowanego przez specjalnie powołaną komisję i zatwierdzonego 4 grudnia 1897 roku przez sułtana. Przyczyną jego opracowania była uwidoczniona słabość działań floty w wojnie grecko-tureckiej. Program zakładał modernizację starszych okrętów i budowę nowych, w tym dwóch pancerników, dwóch krążowników pancernych, dwóch krążowników pancernopokładowych o wyporności 5000 ton i dwóch małych krążowników o wyporności 2500 ton. Program ten jednak był nierealistyczny i z przyczyn finansowych zrealizowano go jedynie w minimalnym zakresie, podejmując decyzję o zamówieniu tylko jednego nowego krążownika pancernopokładowego pośredniej wielkości. Wstępne plany krążownika, zaproponowanego przez angielską firmę W.G. Armstrong, Whitworth & Co w Newcastle, zostały zaakceptowane jeszcze w 1897 roku, ale ulegały następnie zmianom. Stocznia oferowała początkowo swój typowy wyrób eksportowy, należący do rodziny popularnych na świecie tak zwanych „elswickich krążowników”, lecz w celu obniżenia kosztów strona osmańska zdecydowała się na mniejszy okręt i ostateczny projekt był od nich odmienny. Jego proces projektowy nie jest jednak dobrze ustalony w źródłach i publikacjach.